Historia Szpitala

Historia ośrodka sięga początków XX wieku. W latach 1903-1904 Leon Chrzanowski wybudował na teranie Zagórza pensjonat świadczący usługi leczniczo-rekreacyjne dla środowiska artystycznego i twórczego Warszawy. W 1939 roku Zagórze zostało zakupione przez Koło Przyjaciół Instytutu Higieny Psychicznej z przeznaczeniem na sanatorium dla dzieci z zaburzeniami nerwicowymi. W roku 1945 z inicjatywy prof. Kazimierza Dąbrowskiego powstał obiekt sanatoryjny, pawilon oraz dom pracy twórczej "Zameczek". W kolejnych latach powstały oddziały dla dzieci nerwicowych.

W 1954 roku z Połczyna Zdroju do Zagórza przeniósł się Ośrodek "Gryf", prowadzący rehabilitację dzieci dotkniętych chorobą Heinego-Medina. Od tego momentu rozpoczęła się działalność ośrodka w Zagórzu w zakresie, który przetrwał do chwili obecnej, czyli psychiatria i rehabilitacja dzieci i młodzieży.

Z Zagórzem związani byli:

  • Prof. dr hab. n. med. Andrzej Seyfried - chirurg ortopeda, specjalista w rehabilitacji medycznej, pierwszy dyrektor Sanatorium Rehabilitacyjno-Ortopedycznego w Zagórzu. Wybitny specjalista, wykładowca i wychowawca kadry medyczno-rehabilitacyjnej.
  • Dr med. Ewa Andrzejewska - psychiatra dziecięcy. Twórca Zespołu Neuropsychiatrii Dziecięcej w Zagórzu. Znakomity organizator i administrator służby zdrowia.
  • Dr hab. n. med. Zbigniew Łosiowski - neurolog dziecięcy, v-ce dyrektor do spraw leczniczych Zespołu, autor wielu prac naukowo-badawczych. Wspaniały i kochający cudze i własne dzieci lekarz i człowiek.

Nazwy zespołu zmieniały się na przestrzeni lat kilkukrotnie. Obecna nazwa tj. Mazowieckie Centrum Neuropsychiatrii Sp. z o.o. obowiązuje od 2011 roku, kiedy to SPZOZ został przekształcony w spółkę prawa handlowego.

Kończąc krótki opis powstania i historii zespołu warto nadmienić jego unikalne położenie. Szpital w Zagórzu znajduje się na terenach Mazowieckiego Parku Krajobrazowego, który od strony południowo-wschodniej jest częścią "zielonych płuc" aglomeracji warszawskiej. 25 kilometrów od centrum Warszawy możemy pracować z dziećmi w zupełnej ciszy, otoczeni wspaniałą przyrodą i oddychać świeżym, leśnym powietrzem, co ma niebagatelne znaczenie w szybkim powrocie do zdrowia naszych pacjentów.